Historie trzech osób uwikłanych w zdradę. Ile w nich prawdy?To nie jest ważne… Ważne są wnioski. Prawdziwa istota miłości.

HISTORIA KAROLA:

Młody chłopak, poznał dziewczynę. Zauroczył się. W wieku 18 czy 19 lat trudno poznać co to jest miłość, ale on był pewien, że kocha. Jednak ten urok zakończył się znienacka. Dostał list od niej, który zachował po dzisiejszy dzień. Dalej jego losy się różnie potoczyły.

Poznał kobietę, zakochał się. Miał z nią dziecko. Zdradził ją, wydało się. Bardzo długo walczył o nią, mówiąc że to wszystko plotki. Sam w to uwierzył. Ona jednak nie.

Później Karol zaczął udawać, kogoś kim nie jest - Podrywacza.

Ile to czterdzieści procent? W alkoholu, to nawet dużo, a w przyswojonej wiedzy? Nie chciałbym by bronił mnie prawnik znający 40% przepisów, czy lekarz leczył znając 40% leków czy chorób.

W czasach mojej młodości, 40% było wiedzą niedostateczną. By, łaskawie cokolwiek zdać trzeba było mieć 50%, a na studiach poprzeczka poszła dalej-65%. Dwa razy więcej niż to, czego wymaga się na maturze dziś.

Ubytek procentów koniecznych by otrzymać świadectwo dojrzałości, świadczy jak intelektualnie ubożeje nasze społeczeństwo.

Kształcimy debili.

Co cenne dla kraju, znajdziemy się w jego obywatelach. Obywatel, to najważniejsze ogniwo w istnieniu narodu.

Często w wyborach politycy mówią, jak ważni są dla nich wyborcy. W końcu trzeba dbać o swój plon. Dziwi mnie, że tak bardzo pomijamy to co stanowi ziarno dla tego plonu.

Bo nikt nie patrzy na najważniejsze. Na dzieci. Początek narodu.

Zaniedbania zaczynają się od becikowego. Wiadomo ze becikowe jest ważne głownie dla niżej usytuowanych (nie patologicznych) rodzin, ale te pieniądze przydają się głównie dzieciom. Wydajemy je na pampersy, wózek, łóżeczko cokolwiek. Mimo to łatwo je zabieramy.

Niepełnosprawność jest ograniczeniem prawidłowego funkcjonowania człowieka. Jest nią obniżona sprawność intelektualna, sensoryczna, komunikatywna czy ruchowa.

Zawsze wyróżniają się z Tłumu, ponieważ każdy człowiek dąży do konfrontacji między tym co określa normą, a tym co od niej odstaje. To powoduje, że niepełnosprawny koncentruje na siebie uwagę osób zdrowych.

Nie wiadomo dlaczego, próbujemy na siłę obdarować niepełnosprawnych współczuciem. Zapominamy, że współczucie wywodzi się z pogardy.

Pogarda jest skierowana do czegoś niezrozumiałego nam. Upośledzenia niepełnosprawnych traktujemy jako coś przerażającego czy nawet odrażającego. Współczucie wynika nie tyle z identyfikacją z czyjąś niedolą, a przekonaniem, że sami nie poradzilibyśmy sobie na ich miejscu.

Obecnie szacuje się, że w Polsce jest 30-50 tys par homoseksualnych, które adoptowały dzieci.

Problem adopcji przez pary homoseksualne jest złożony. O ile większa część popiera zapłodnienie przez in-vitro, to w tym przypadku większość jest przeciw. Co jest dziwne bo obie pary nie powinny mieć dzieci, jednak jednym się to umożliwia, a nawet zachęca. Skąd różnica w rozumowaniu?

Są dwie główne przyczyny dlaczego społeczeństwo jest przeciwko takim adopcjom. Pierwsza wiążę się z pojmowaniem takich par jako coś amoralnego, nienaturalnego. Co jest związane głównie z piętnowaniem homoseksualizmu.

Coraz częściej stajemy się obrońcami życia, nawet takiego które do nas nie należy. Tą dbałość o szacunek do życia, po części, zawdzięczamy kulturze chrześcijańskiej, z której się wywodzi większość. Jednak jedną z win chrześcijaństwa jest lekceważenie życia istot innych niż rodzaj ludzki.

Traktujemy życie różnie, w zależności od formy w jakiej występuje. Od dziecka wpajano mi w szkole, że zwierzęta nie mają duszy i istnieją po to by nam służyć. Nadinterpretujemy często to, mianując się panami i władcami ich losu. Zapominamy, że być władcą to też branie odpowiedzialności i troska o tych, którzy nam służą. Tak przynajmniej byłoby po ludzku.

Wielu swoją władze zwierzchnią nad zwierzętami zamienia w pogardę, czystą służebność i tyranię.


Małe dzieci są wrażliwe na los zwierząt, na ich krzywdę. Co się takiego dzieje skoro większość, w późniejszym życiu, ten szacunek do życia zamienia w pogardę?

Czyli snobizm to sakwa bez dna.

Jakbym był złośliwy to Apple jest jak Polska, wszędzie recesja a głównie tylko ona przynosi zadziwiający duży zysk.

Zadziwia to zwłaszcza że w 1996 roku firma stała prawie na skraju bankructwa. Zmienili to po zatrudnieniu wyrzuconego niegdyś Jobsa. W sumie to wykupili go z tą firmą. Od tamtego czasu, firma odnotowywała pasma sukcesów.

Zmieniła się polityka firmy. Przekonali konsumentów, że są wyjątkowi. Do tego zapakowali coś w ładny oryginalny sposób, a ludzie sami zaczęli uważać ich produkty za coś niezbędnego lub/i pożądanego.

Kłamstwo powtórzone tysiąc razy staje się prawdą. Reklama to sposób by powtarzać coś milion razy na sekundę potencjalnym konkurentom. Nie mówię że Apple posługiwało się kłamstwami. Raczej ich prawda, to taka prawda na haju, w którą każdy chciałby wierzyć.

Trudno dzisiaj nie naciąć się na przyklejenie łatki seksisty. Żyjemy w czasach gdzie żeruje się na naszej seksualności w reklamach, żartach, stylu bycia. Otacza nas seks przez to na ludzi patrzymy często przedmiotowo.

Lubimy zwracać uwagę na reklamę pokazującą kobietę kuszącą ciałem. Część z nas nazywa taką reklamę seksistowską, a mężczyźni mówiących inaczej - seksistami.

Jednak nikt się nie bulwersował na reklamę Pepsi gdzie zmęczony, dobrze zbudowany mężczyzna otwiera puszkę. Pot się leje po jego ciele, a kobiety wzdychają. Bo seksizm jest jednostronny. Dotyczy tylko kobiet jako ofiar.

Równouprawnienie sięga bruku, staje się wypaczeniem.

Rewolucja seksualna z lat 60-70 zaczyna zjadać swoje własne dzieci, a jej ideały zaczęły się obracać przeciwko nam. Rewolucja ta doprowadziła na początku do zrównania praw kobiet, promocji antykoncepcji hormonalnej (która była zakazana), legalizacji pornografii, obyczajowej akceptacji konkubinatu. Jednak zaczęła się na początku XXI wieku wymykać spod kontroli.

Problem nie stało się obniżenie wieku DOBROWOLNEJ inicjacja seksualnej do 12 roku życia. Problemem jest to, że te dzieci nie są ani bardziej dojrzałe emocjonalnie czy świadome seksualnie niż ich rówieśnicy 10 lat temu, a chętniej w niej uczestniczą.

Kiedy cierpią zwierzęta, większość społeczeństwa stoi murem za szanowaniem ich praw.

Słowo szanowanie interpretujemy na swój własny sposób. Jedni w szacunku nie jedzą ich, drudzy jedzą ale tylko z ekologicznego uboju, jeszcze inni jedzą ale nie maltretują zwierząt, inni polują, ale też szanują zwierzynę.

Nie chce iść na patos, ale nie chciałbym by jak się zestarzeję to moi wnukowie mnie zastrzelą w trosce o mnie. Wolałbym by się bez tej troski obyć. Pojęcie szanowanie zwierząt jest czymś z pogranicza etyki, zależy od własnego sumienia.

Jedynym wspólnym elementem szacunku do zwierząt jest wzruszenie jakie doznajemy widząc ich cierpienie. wtedy pojawia w nas się zniesmaczenie i pogarda do maltretujących.

Szkło i dziecko. zarodek i probówka. Zbitek słów, nie powiązanych ze sobą, jednak tworzących mieszankę wybuchową.

Ingerencja w ludzkie życie-aborcja, eutanazja, kara śmierci, zapłodnienie in-vitro, zawsze budzi emocje.

Często czujemy chęć narzucenia swoich przekonań innym, ponieważ przekonania odmienne od naszych stanowią zagrożenie dla nas. Ingerencja w sposób życia, jego elementów, nigdy nie jest traktowana jako ingerencja dobrowolna. Ale jako wpływającą na każdego.

Broniąc się przed tym, zapominamy, że sami często krzywdzimy innych ludzi narzucając im swoją wolę i styl życia. Patrząc tylko na swoją wygodę. Komfort. Psychiczny komfort.

Zapłodnienie in-vitro daje możliwość realizowania czegoś zgodnego z naszą naturą. Dla innych jest zagrożeniem dla ludzi, bo pozornie przyzwala na łamanie praw natury. Jest sprzecznością, nadzieją na życie i lękiem przed utratą życia.